Zajęcia świetlicowe Drukuj

Oto niektóre formy zajęć wpływające na ciekawą i efektywną pracę w świetlicy:

1. Zajęcia rozwijające horyzonty umysłowe dziecka - zajęcia z zakresu żywego słowa.

Są one realizowane poprzez:

  • czytelnictwo, opowiadanie baśni, bajek, legend,
  • słuchanie programów radiowych, oglądanie programów telewizyjnych, filmów,
  • rozrywki umysłowe,
  • wycieczki edukacyjne.

2. Zajęcia artystyczne.

W zakres ich wchodzą: zajęcia plastyczne, umuzykalniając, małe formy teatralne z żywym słowem i pokazami scenicznymi.

3. Zajęcia ruchowe.

Przejawiają się one głównie w grach, zabawach ruchowych, turniejach gier zręcznościowych, wycieczkach i zabawach na powietrzu.

    
Ad. 1   Zajęcia z zakresu żywego słowa.

Celem zajęć jest dostarczenie dzieciom ogólnych podstaw wiedzy o przyrodzie, społeczeństwie, kulturze oraz rozwijanie ich zdolności poznawczych tj. umiejętność odbierania wrażeń, spostrzegania, wyobrażania, zapamiętywania i myślenia. Wpływa to na wszechstronne kształtowanie osobowości dziecka i nabiera szczególnego znaczenia w zajęciach pozalekcyjnych, pozalekcyjnych, których dzieci uczestniczą dobrowolnie.

Treść zajęć obejmuje poznanie i zrozumienie zjawisk przyrody, przyswojenie sobie podstawowych form działalności społecznej i zasad współżycia w grupie, społeczeństwie oraz poznanie dorobku kulturowego. Tutaj dzieci pogłębiają wiedzę zdobytą na lekcjach, rozwijają horyzonty umysłowe.

 

A.  Czytelnictwo

Dzieci lubią czytać książki i chętnie uczestniczą w zajęciach związanych z czytelnictwem. Kącik czytelniczy to miejsce, gdzie dzieci mogą czytać ulubione książki, przeglądać czasopisma. Formą tych zajęć jest także czytanie przez nauczyciela wybranych przez uczniów książek.

Zadaniem zajęć czytelniczych jest kształtowanie nawyku obcowania z książką i rozwijanie kultury czytelniczej, pogłębianie i rozszerzanie wiadomości i umiejętności nabytych przez uczniów na lekcjach, wzbogacenie znajomości języka ojczystego, wyrabianie wrażliwości na treść książki, budzenie zainteresowań różnymi dziedzinami wiedzy, kształtowanie zamiłowań czytelniczych, kształtowanie samodzielności myślowej.

Wśród form inspiracji czytelniczej wyróżnia się:

- słowne formy inspiracji:

  • opowiadanie treści utworów literackich,
  • głośne czytanie,
  • pogadanki,
  • rozmowy nt. przeczytanych książek oraz dyskusje;

- wizualne formy inspiracji:

  • wystawki książek,
  • plakaty,
  • gazetki;

- audiowizualne formy inspiracji:

  • filmy,
  • małe formy teatralne polegające na inscenizowaniu fragmentów książki, wiersza itp.
  • konkursy czytelnicze,
  • zgaduj- zgadule,
  • zagadki literackie.

Czytanie głośne wpływa na opanowanie i doskonalenie techniki czytania.

Zgaduj - zgadule, konkursy i zagadki zawierają pewne elementy zabawowe i stanowią ulubione przez dzieci formy zajęć. Doniosła rola tej formy zajęć to także systematyzowanie wiedzy, utrwalenie wiadomości z różnych dziedzin. Ponadto zmuszają one do samodzielności, kształcą odwagę i wiarę we własne siły, ćwiczą pamięć i umiejętność koncentracji uwagi.

B.  Zajęcia związane z radiem, telewizją i filmem.

Radio, telewizja i film mają na celu nie tylko dostarczanie rozrywki, są też źródłem informacji. przez słowo, dźwięk i obraz kształtują się poglądy dzieci, upodobania, wyobraźnia i uczucia.

W pracy świetlicowej wykorzystujemy:

- słuchowiska radiowe, słuchanie nagranych na kasetę lub z CD bajek, baśni, wierszy itp.

Forma zbiorowego słuchania dostarcza głębokich przeżyć, jest też kanwą do prowadzenia ciekawych rozmów, rysowania, malowania. Przyczynia się do budzenia u dzieci zainteresowania różnymi dziedzinami wiedzy, pobudza ich aktywność, zachęca do samodzielnej pracy i dostarcza emocjonalnych przeżyć.

- programy TV

Właściwie dobrane programy TV także spełniają ważną funkcję dydaktyczną i wychowawczą w życiu dziecka. Dostarczają informacji o wydarzeniach, pogłębiają wiedzę zdobytą w szkole, budzą zaciekawienie, rozwijają zainteresowania, kształtują wrażliwość estetyczną, dostarczają emocjonalnych przeżyć, uczą i wychowują.

Film spełnia też funkcję poznawczą - dostarcza informacji, pogłębia wiedzę, wzbogaca zakres pojęć z różnych dziedzin wiedzy, przyspiesza wchodzenie w stadium myślenia abstrakcyjnego, poszerza horyzonty umysłowe.

Film jest ponadto źródłem osobistych, indywidualnych przeżyć, rozwija wyobraźnię dziecka, fantazję; wrażliwość na różne formy plastyczne, barwę, urok otaczającego świata, kształtuje poglądy i upodobania, wzbogaca i kształtuje uczucia, myśli, charakter widza. Jako czynnik rozwoju osobowości film spełnia bardzo ważną funkcję wychowawczą.

Przeżycia filmowe mogą znaleźć swoje odbicie w swobodnej wypowiedzi poprzez rysunek, modelowania, jak też w zabawach, w których dziecko odtwarza treść obejrzanego filmu.

C. Rozrywki umysłowe - gry i zabawy.

Forma ta służy nie tylko wypełnieniu czasu wolnego. Kryje w sobie wiele wartości poznawczych, kształcących i wychowawczych.

Gry i zabawy umysłowe rozszerzają horyzonty wiedzy, utrwalają wiadomości zdobyte w szkole; dzieci ćwiczą zmysły, rozwijają spostrzegawczość, uwagę, dowcip i pomysłowość.

Przy grach i zabawach dzieci mimowolnie podporządkowują się zasadom gry, przyswajają sobie pojęcia obowiązku wynikającego z podziału pracy, rzetelności, sprawiedliwości; uczą więzi z grupą, współzawodnictwa i zdrowej rywalizacji. Stanowią dobrą zabawę a zarazem uczą i kształcą, wybiegają poza program szkolny.

Rozrywki umysłowe to: zagadki, łamigłówki, rebusy, szarady, krzyżówki, kalambury, żarty rysunkowe, quizy itp. Stanowią one atrakcyjną i wartościową formę zajęć świetlicowych. Utrwalają elementy wiedzy, pobudzają do myślenia, ćwiczą pamięć, zmuszają do szybkiej orientacji.

D. Wycieczki edukacyjne.

To atrakcyjna i znacząca forma pracy dydaktyczno- wychowawczej w świetlicy. Wycieczki służą zdrowiu dzieci, należy je organizować bez względu na porę roku. Celem wycieczki może być:

  • poznanie najbliższej okolicy, zabytków kultury;
  • miejsc pamięci narodowej;
  • oglądanie wystaw, ekspozycji muzealnych;
  • obserwacja zmian zachodzących w przyrodzie;
  • poznanie działalności różnego typu miejsc użyteczności publicznej: poczta, teatr, klub osiedlowy itp.

Wycieczki powinny zawsze opierać się na zasadach bezpieczeństwa; jej uczestnicy muszą wiedzieć, co im wolno, a czego nie należy czynić.

Ad. 2 Zajęcia artystyczne.

Praca w świetlicy stwarza korzystne sytuacje do wychowania przez sztukę, która wzbogaca intelektualnie i moralnie, uszlachetnia charakter. Zajęcia artystyczne rozwijają zdolności poznania, odczuwania i przeżywania piękna otaczającego nas świata.

Dziecięca twórczość artystyczna przejawia się głównie w dziedzinie:

a)  plastyki,
b)  umuzykalnienia,
c)   małych form teatralnych.

a) Zajęcia plastyczne to obserwacja i doświadczenie, działalność plastyczna oraz wybrane zagadnienia podstawowe z zakresu sztuk plastycznych.

Główne cele zajęć plastycznych to:

  • kształtowanie estetyczne zmysłów, gusty;
  • wychowanie przyszłych odbiorców sztuki:
  • rozwijanie zainteresowań plastyką, sztuką;
  • rozwijanie sprawności manualnych:
  • poznawanie i umiejętność posługiwania się różnymi technikami plastycznymi;
  • nabycie umiejętności współdziałania w grupie, wytrwałości w pracy, wiary we własne siły;
  • wdrażanie do kulturalnego spędzania czasu wolnego.

Najczęściej stosowane techniki plastyczne w świetlicy to:

  • malowanie farbami plakatowymi, akwarelami, „mokre w mokrym”, malowanie pastą do zębów, kredką świecową, na podkładzie z soli, na bandażu itp.;
  • wydzieranie i wycinanie,
  • kompozycje z różnych materiałów;
  • collage:
  • papieroplastyka,
  • modelowanie z plasteliny, masy solnej, papierowej, w śniegu,
  • rysowanie ołówkiem, kredkami świecowymi, ołówkowymi, mazakami, patykiem, piórkiem, świecą, węglem, kredą.

Wartość płynąca z tej formy zajęć to wyrabianie zręczności palców, kształtowanie wyobraźni i umiejętności kompozycyjnych. Szczególną atrakcyjność osiągają zajęcia plastyczne dzięki wykorzystaniu różnych materiałów: kolorowy papier, tektura, makulatura, cerata, piasek, skorupki jaj, bandaż, sól, masa papierowa i solna, bibułki, szmatki itp. Ponadto ciekawą formą zajęć plastycznych jest wykorzystanie elementów grafiki do wykorzystania przy kompozycjach ornamentowych, do ozdabiania kart okolicznościowych, zakładek do książek, okładek papierowych, zaproszeń, plakatów.

b) Umuzykalnienie

Obejmuje ono:

1)  słuchanie śpiewu, muzyki, bajek muzycznych;
2)  śpiew piosenek;
3)  gry i zabawy rytmiczne ze śpiewem i muzyką;
4)  próby muzykowania wykorzystując proste instrumenty muzyczne np. bębenek, trójkąt, tamburyno, grzechotki itp.

Główne cele zajęć umuzykalniających:

  • kształcenie słuchu muzycznego oraz wrażliwości estetycznej dziecka na muzykę i jej rytm,
  • kształtowanie harmonii i motoryki ruchów;
  • rozwijanie wyobraźni;
  • wzbogacenie słownictwa oraz poprawa wymowy:
  • nauka piosenek wzbogaca wiedzę o świecie i ludziach; pozwala ćwiczyć pamięć, uczy myślenia i koncentracji uwagi;
  • zbiorowe zajęcia umuzykalniające wywierają korzystny wpływ na dzieci nieśmiałe i nie mające wiary we własne siły;
  • podporządkowanie się pewnym nakazom w zespołowym śpiewie, zabawie czy grze na instrumentach rozwija w dzieciach zdolność współżycia w grupie, uspołecznia je.

Szkoła Podstawowa nr 17 im. Tadeusza Kościuszki,  ul Miodowa 13a,  09 - 400 Płock,  tel. 24 366 25 60, e-mail: sp17.plock@gmail.com

Redaktor serwisu: Marzena Kowalska